Belevenissen van Daan de Vries
Allereerst wil ik iedereen erg bedanken voor de kaarten en medeleven van de afgelopen weken.
Anne en ik hebben er erg veel steun aan gehad en heeft ons echt geholpen.
Onze Zoon is geboren op 10-02-2012 en weegt bij de geboorte 3065 gram en is 49 cm lang.
Het is dan ook niet vanzelf gegaan,Anne moest zich melden op donderdag 09-02-2012 om ingeleid te worden. We zijn dan ook om zes uur opgestaan met het idee dat we vandaag ouder zullen worden.(niet te weten dat het nog 32,5 uur zou gaan duren!!!).Wel een super gevoel natuurlijk dat het eindelijk zo ver is. Aangekomen in het ziekenhuis weren we ontvangen op de afdeling verloskunde door Anne Brink en mochten gelijk naar de verloskamer toe, en daar mochten we dan blijven. Zo rond half negen kwam de nieuwe ploeg verloskundige Anne bekijken en werd de gel ingebracht. De verloskundige zij tegen ons “Om 12 uur komen we weer kijken of het werkt en als er 3 cm ontsluiting is gaan we de vliezen breken”.Nou nog geen 5 min. later begonnen de weeën al.
Een hel als je het mij vraagt!!!!
De uren gingen voorbij en om half een kwam ze weer kijken.”nee hoor nog niet veel gedaan wel is alles een stuk weker”.Weer werd de gel ingebracht “de laatste kans voor vandaag zij ze nog, ik kom om half 4 weer kijken”. En nu waren de weeën nog erger dan in de ochtend. De uren gingen voorbij en om half 4 kregen we het slechte nieuws vandaag gaat het niks worden. De weeën namen af en we weden overgeplaatst naar de slaap afdeling. Morgen gaan we weer inleiden zijden ze. Ik (Davey) ging naar huis om ook even bij te komen van deze nacht en zou weer om 8 uur in het ziekenhuis zijn.
De dag is aangebroken!!
Davey was weer om 8 uur in het ziekenhuis en we werden weer naar de verlos afdeling gebracht. Heel het verhaal weer opnieuw,gel inbrengen en weer afwachten. Anne was er eigenlijk wel klaar mee, weer al die pijn!!! Eindelijk om half 4 na de 2e keer gel kwam het op gang Anne had 3 cm ontsluiting en de vliezen waren uit zich zelf gebroken.
Het gaat eindelijk komen!!
Anne werd naar een andere kamer gebracht en werd aan allerlei apparatuur aan gesloten en ook de baby. Nu even wachten tot de baby het fijn vond en zouden we naar beneden gaan voor de ruggenprik. Beneden aangekomen werd de ruggenprik aangebracht maar daar had Anne ineens volledige ontsluiting..met enige spoed werd ze weer naar boven gebracht waar ze gelijk mocht gaan bevallen.

Alles gaat goed met ons en onze Daan is dan ook een super lief ventje.
