Denise....
Update Van Denise: 13 Juni 2010:
Ik heb Odin al vanaf hij net 1 jaar is en hij was helemaal verwilderd! Mensen had hij nog nooit gezien, laat staan dat je bij hem in de buurt kon komen. Hij liep in Goudswaard op een heel groot natuurgebied met 9 andere jaarlingen.Toen ik besloot hem te kopen hebben ze hem letterlijk moeten vangen. Dus een hele leuke indruk van mensen had hij niet echt...Eenmaal thuis stond mij een behoorlijk klus te wachten want je kon op geen mogelijkheid dicht bij hem komen. Na een behoorlijke tijd heb ik toch zijn vertrouwen gewonnen en kon ik hem aanraken en aanhalen.Toen maar eens oefenen met een halster, ook daar ging even overheen maar uiteindelijk leerde hij dat ik hem geen kwaad zou doen. Dus steeds een stapje verder..het grappig is dat wanneer je met mensen praat die niet veel verstand hebben van paarden alles zo "vanzelfsprekend" lijkt. Aaien, poetsen, voetje geven meelopen, noem maar op. Maar het is andere koek wanneer je het een paard moet aanleren. Ik heb aardig wat gevechten met Odin achter de rug, maar inmiddels heb ik een goede band met hem opgebouwd. Elke keer weer een klein stapje verder en maar herhalen. Hem goed laten weten wie de baas is want dat heeft hij nodig. Vlak voordat ik zwanger werd was ik nog vollop met hem bezig maar helaas door mijn bekkeninstabiliteit heeft het beleren op een behoorlijk laag pitje gestaan. Maar nu zijn we een tijd verder en werd het echt tijd om met hem aan de slag te gaan hij is ook inmiddels in april 3 geworden.Ik heb hulp gevraagd van Wilma en Hans, en zij wilden mij gelukkig graag helpen!We zijn eind mei begonnen met longeren. Dit had ik al eens eerder met hem gedaan maar hij kreeg het niet echt door.Maar nu met wilma er bij was het gelijk een succes! Het longeren ging heel goed, links en rechtsom.Eerst alleen in stap dan een stukje draf en zo opbouwen.pas zijn we begonnen met galop tijdens het longeren ook dat gaat goed. Tijd voor de volgende stap.Wilma is gaan hangen, dit ging goed, totdat de stoel omviel en Odin schrok, hij deinsde meteen achteruit en wilma kon gelukkig eraf springen. Toch nog maar eens proberen en dat ging goed!Klein stukje lopen en ook dat ging goed! Vorige week is Hans meegekomen.Dat was wel erg fijn, want Hans is een sterke vent met ervaring dus die kan Odin goed onder controle houden.Na Odin moe te hebben gelongeerd, ging wilma weer hangen. Goed, na een paar rondjes stappen zei Hans; gooi je been er maar over, Wilma deed dat zonder zijn billen aan te raken en ja hoor daar zat ze!Wat was ik trots! Na een paar rondjes te hebben gelopen zijn we nadat Wilma eraf gestapt was rustig naar huis gelopen en kreeg Odin een lekkere plak hooi! Vandaag weer eens een poging gewaagd.Wilma er weer op en weer een paar rondjes stappen. Dat ging goed linksom ook nog even in draf. Toen rechtsom, daar had hij wat meer moeite mee en deed twee keer een poging om Wilma er af te gooien, maar dat lukte hem mooi niet! Paar rondjes gestapt en toen in draf, dat ging weer goed! Maar omdat ik het ook zo graag wilde is Wilma er af gegaan en ben ik erop geklommen.Wat een heerlijk gevoel als eindelijk na lang gewacht te hebben op je eigen knol kan!Zo trots als een pauw zat ik op zijn rug! het liefst ging ik er niet meer vanaf haha! We hebben een paar rondjes gestapt en toen naar huis gelopen.Hans heeft hem gelijk een beetje laten wennen aan mennen! dat ging heel goed naar huis toe, links en rechts sturen ging super! Odin heeft inmiddels behoorlijke stappen naar de goede richting gemaakt waar ik ontzettend blij om ben, we zijn er nog niet, maar wel al een heel eind!
Odin naar de Rondewei...
Hallo daar!!
hier even het verhaal over het verhuizen van Odin:
Gisteren ben ik op Odin zijn oude stal in Brielle alles in gaan pakken en klaar gaan zetten voor de verhuizing.
Was erg benieuwd wat hij zou doen wanneer hij de trailer in moest dus ik was best een beetje gespannen! Vanmorgen ben ik om 8 uur nog even snel langs de bloemenwinkel geweest want wij vonden dat er wel een mooie bos bloemen vanaf kon voor alles wat het team, Bram Rondewei, Annie en Rebecca voor ons hebben gedaan!
Daarna meteen naar stal gereden en de stal leeg gehaald, nog even met de boer staan praten en toen was het inmiddels alweer kwart voor 9. Moeders was al klaar gaan staan om de "verhuizers"op te vangen. Inmiddels ben ik Odin uit de wei gaan halen.
Davey vroeg of hij hem mee moest nemen, dat vond ik wel fijn want ik werd toch wel nerveus ook al probeerde ik het te bedwingen...Odin had gister avond en vanmorgen geen hooi gehad dus die luste wel wat. Hij zag een peen en in no-time stond hij in de trailer.
Onderweg had hij wel wat moeite met stilstaan en eenmaal aangekomen wilde hij niet achteruit eruit, maar met een beetje hulp lukte het alleen braken er een paar latjes af van de laatklep van Davey zijn nieuwe trailer... Toen kijken hoe het met Dora en Odin zou gaan.
even snuffelen en Dora liet meteen zien wie er de baas was en terecht natuurlijk. Eigenlijk niet lang erna hebben we ze bij elkaar gelaten. Weer liet Dora zien dat zij de baas was en Odin vond het wel best. We zijn toen naar de cursus vlechten gegaan in Hellevoet en intussen bleek dat Odin al mocht eten van Dora terwijl ze dat ervoor echt niet toe liet! ze liep gewoon agentje te spelen! Koentje en Odin in de gaten houden want Odin mocht niet te dicht bij Koentje komen, Odin mocht niet eten, niet drinken, maar dat ging dus al snel beter! Daarna ben ik nog even naar Odin zijn oude stal gereden om gedag te zeggen en daar vandaan weer naar de Rondeweiweg gereden. Odin en Dora allebei eten gegeven en toen ontsnapte Koentje. Hij stond op de ringsteekbaan en bleek onder het draad doorgelopen te zijn. Hans de zeeuw zei meteen laat gaan, dus dan hebben we ook maar gedaan.
en dat ging goed! natuurlijk beschermde Dora Koentje wel maar we hebben Odin en Koentje ook eventjes aan elkaar zien snuffelen! erg leuk! Dus ik hoop maar dat het zo de goede kant op mag blijven gaan want hij staat er fantastisch!
We zijn er zo blij mee, onbeschrijfelijk!!!!! onzettend bedankt iedereen!!!!!!
Heerlijk dat ringsteken, maar helaas was dit voor korte duur dit seizoen... Mijn man en ik waren al een tijdje bezig om zwanger te raken. Laat dit nu net gebeuren in het begin van het ringsteek seizoen.Goed, nou zou je een behoorlijke tijd door kunnen blijven rijden, maar Marjo zei op den duur dat ik het toch maar eens voor de zekerheid aan de verloskundige moest vragen.Ik op de volgende consult meteen gevraagd en zij raadde aan om vooral voorzichtig te doen.Het rijden op zich kan geen kwaad, maar het zijn natuurlijk enorme paarden en stel je voor dat je eraf zou vallen dat vergeef je jezelf natuurlijk nooit. Nu was ik van plan om toch nog even door te gaan want het is zo fantastisch om te doen! Ik stak zoiezo met band dus dan heb je meer houvast naar mijn idee en het geeft op zulke momenten een iets "veiliger" gevoel. Maar helaas, dit was niet voor mij weggelegd. Ik kreeg er bekkeninstabiliteit bij waardoor ik in no-time aan huis gekluisterd zat.Ik mocht niet meer bukken, tillen, springen, lange tijden zitten,staan of liggen, lopen ging ook steeds moeilijker laat staan paardrijden, kortom ik leek wel een invalide omaatje.
Naarmate ik verder in de zwangerschap kwam kreeg ik er wel steeds meer last van, maar ik probeerde wel bij elke wedstrijd te komen kijken. Ik heb er wel een stuk of twee over moeten slaan helaas omdat het op sommige dagen echt niet ging, maar wanneer ik dan wel ging werd er goed voor me gezorgd!
Op de Donateursdag mocht ik zelfs blijven zitten en werd het bbq vlees naar me toe gebracht!
Nou als dat geen luxe is! Ook bij de snertrit had ik heel graag willen gaan kijken, maar op deze dag begonnen voor het eerst mijn oefenweeën en dat was geen pretje, dus dit moest ik overslaan..
Ik hoop maar dat ik volgend jaar de ritjes op mijn eigen Odin mag maken. Want ook met hem heb ik nu een behoorlijke stap terug moeten doen.
Ik was begonnen met trainen aan de longe, hij had een hoofdstel met bit ingehad, zadel op zijn rug, werd al wat geduldiger met poetsen etc. Maar door al de complicaties moest hij het ontgelden.
Nu is hij nog maar 2.5 jaar oud en tegen de tijd dat ik echt met hem flink aan de slag wil is hij 3.
Dus volgend jaar mei / juni gaan we er keihard tegenaan met mijn lieve Odin, dan zou ik wel hersteld moeten zijn van de bevalling. Want zoals het er nu naar uit ziet kan de bevalling volgende week (11 december) al plaats gaan vinden ipv 1 januari.
Er is namelijk weer wat bijgekomen weten we sinds vorige week en dat is zwangerschapssuiker.
Dit kan heel gevaarlijk voor het kindje zijn.
Zoiezo worden deze kindjes erg groot door het teveel aan suiker wat zij binnenkrijgen.
En is de kans groot dat het een hypo aanval krijgt zodra je de navelstreng doorknipt.
Doordat het lichaampje zo gewend is aan het teveel krijgen van suiker en dit niet meer toegedient krijgt na het doorknippen van de navelstreng, daalt het suikergehalte zo snel dat het dus een aanval krijgt en zelfs in coma kan raken en in het ergste geval kan overlijden.
Ik ben daarom overgedragen aan de gynaecoloog die dit nauweurig in de gaten blijft houden, hij vind dat de baby zo snel mogelijk moet komen en op 11 december zijn we 37 weken zwanger en dan is de tijd rijp...
Alleen is het afwachten of mijn lichaam er ook klaar voor is.
Ik moet elke week 2x voor een echo om de groei van het kindje in de gaten te houden en het hartje.
Hier gaan ze volgende week dus mee beginnen, mocht mijn lichaam het aan kunnen dan zijn we volgende week misschien al pappa en mamma en hebben jullie er weer een grote kleine fan bij!!!
groetjes denies!
Klik hier voor nog meer belevenissen van Denise...
terug
